สวัสดีวันสงกรานต์ค่ะ

หลังจากเศร้าซึมมานาน ณ บัดนี้ พระจันทร์กำลังจะหัวใจชุ่มช่ำอีกครั้ง....

กระต่ายกลับมาหาพระจันทร์...คราวนี้มาพร้อมกับความมั่นใจ+เชื่อมั่น เขากลับมา

ที่ผ่านมา เขาได้เรียนรู้ว่า เรื่องของเรามันเป็นเรื่องเล็กน้อยที่เขาไม่ควรเอามาใส่ใจ

เมื่อเขาไม่มีฉัน ตอนแรกๆก็รู้สึกดี ตอนหลังกลับไม่มีความสุข แต่กลับรู้สึกแย่กว่าเดิม

เมื่อเขาทุกข์ เขาไม่สบายใจ เขาอยากคุยกับฉัน ฉันก็เช่นกัน

เขายอมรับผิดกับการตัดสินใจครั้งนั้น เขาพลาดเอง เขาขอโทษที่ทำให้ฉันเสียใจ

เขาขอโอกาสฉันอีกสักครั้ง.....ฉันคิดอยู่นาน หลายคนคงรู้ว่าฉันเริ่มทำใจได้แล้ว

แต่ที่ผ่านมาถึงเราจะเลิกกัน เขาก็ดีกับฉันตลอด แค่เปลี่ยนตรงสถานะ ฉันควรให้โอกาสใช่ไหม

ฉันคิด ฉันกลัว ฉันถามย้ำไปย้ำมา ว่าเขาแน่ใจแล้วเหรอ....เขายืนยัน

พระจันทร์คงไม่ใจร้ายพอที่จะทำร้ายตัวเองและกระต่ายที่รัก พระจันทร์จะให้โอกาสกระต่ายได้แก้ตัว

แต่ก็คงต้องดูกันต่อไป เพราะประสบการณ์มันสอนพระจันทร์ให้รู้ถึง-ความเจ็บ ซะแล้ว

หัวใจของพระจันทร์จึงกลับมาชุ่มชื้นอีกครั้ง เพราะกระต่ายมาช่วยรดน้ำเหมือนที่เคยทำเหมือนในอดีต

 

^_____^''  ขอให้อุปสรรคต่างๆ ผ่านไปด้วยดี ถ้าใครเม้นให้ของให้เจอความรักครั้งใหม่ที่สวยงามนะคะ

เวลาที่เราสบายใจ อะไรก็สบายๆ ไปด้วย

ทุกวันนี้เรายังคุยกัน เจอกันบ้าง...ก็รู้สึกดีนะ

แต่ฉันก็ยังคือฉัน บางครั้งก็มีเหงา มีเศร้าบ้าง แต่ก็ผ่านมันมาได้

ฉันเข้มแข็งขึ้นแล้ว ยิ่งช่วงนี้ต้นฉบับก็ปิดเสร็จพอดี ยิ่งสบายใจ

ไม่เหงาเท่าไร ไม่เครียดเกินไป อะไรๆ มันก็สบายๆ

ตอนนี้ฉันมีหวัง ที่จะรอ...รอใครสักคนมาเติมเต็มความรู้สึกที่หายไป

แต่ถ้าเป็นเธอ...ฉันคงรอ รอให้ฉันมั่นใจซะก่อน

สบายใจจัง งานเสร็จ เงินออก รวย กิน นอนหลับ พักผ่อน

พรุ่งนี้จะเริ่มทำงานของเดือนใหม่แล้ว จะพยายามส่งงานให้ทัน

สิ้นเดือนจะได้ไม่ต้องนั่งเครียดอีก...โอ้เย้ ๆ

 

แล้วสิ่งที่ฉันกลัว...มันก็เกิดขึ้น

                เขาได้งานแล้ว...ฉันก็ควรดีใจ แต่ทำไมฉันกลับเศร้า

                เขาได้งานแล้ว...ที่เดียวกับผู้หญิงคนนั้น

                เขาตั้งใจ หรือ บังเอิญ หรือใครบางคนตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้น

                เขาและฉันห่างกัน ขณะที่ใครบางคนได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น

                เขาปฎิเสธว่าไม่ ไม่ใช่ ไม่ได้เป็น แต่เขาปฎิเสธไม่ได้ว่าเขาไม่ได้ใกล้กับเธอคนนั้น

                เขาอาจไม่รู้ว่าเขาทำร้ายฉัน ตกลงเธอสองคนเป็นอะไรกัน...

                ฉันห้ามใจตัวเองที่จะไปเจอเขาไม่ได้ ถ้าเขาชวนฉันไป

                ฉันห้ามใจไม่ได้ที่จะไม่หึง ไม่หวง ไม่โกรธเวลาที่โทรหาแล้วไม่รับ

                ทุกครั้งที่ได้คุย ฉันสบายใจขึ้น ฉันรู้ว่าทำแบบนี้มันผิด แต่ฉันห้ามมันไม่ไหว

                บางครั้งฉันรู้สึกว่าเธอจะกลับมา...แต่สุดท้ายเธอคนนั้นก็ดึงเธอไปห่างไกลอีกแล้ว

                ฉันคิดถึง ฉันเรียกร้องหา แต่เธอก็เลือกที่จะหันหลังให้กับฉัน

 

ทุกข์ใจ ทรมานใจ อยากระบายให้ใครฟังแล้วร้องไห้ อยากให้มีคนมาปลอบใจ เมื่อหันไปทางไหนฉันก็อยู่คนเดียว

ความรู้สึกของเรา มันก็แปลกดีนะ จะดีไม่ดีเราคิดเอง รู้สึกเอง

 แต่ทำไมเราจะบังคับให้มีแต่ความรู้สึกดีๆ ไม่ได้กันล่ะ

เวลาเราเศร้า เป็นเพราะเราคิดไปเองหรือมันเศร้าจริงๆ
เวลาเราเหงา เป็นเพราะเราอยากคุยหรือคิดถึงใครบางคน
เวลาเราเหนื่อย เป็นเพราะเราทำงานหนักหรือเครียด
เวลาเราเสียใจ เป็นเพราะใครหรือตัวเราเอง
เวลาเราท้อใจ เพราะเราขาดความมั่นใจหรือไม่มีใครเป็นที่พึ่ง
เวลาเราอยู่คนเดียว ความรู้สึกทุกอย่างมันถูกเก็บเอาไว้ในใจเรา ยิ่งมีมากเท่าไร เรายิ่งกดดัน ยิ่งเครียด บางครั้งเหมือนจะทนไม่ไหว

เวลาที่เราทุกข์ เราจะเห็นว่าใครอยู่กับเรา รักและเป็นห่วงเราจริงๆ

เวลามันพิสูจน์ทุกอย่าง ทั้งตัวเอง คนอื่น
แต่ฉันเองไม่อยากอยู่กับเวลาตามลำพังเลย...

ประสบการณ์ชีวิตจะทำให้เราเข้มแข็งขึ้น...ฉันเชื่อนะ