แล้วสิ่งที่ฉันกลัว...มันก็เกิดขึ้น

                เขาได้งานแล้ว...ฉันก็ควรดีใจ แต่ทำไมฉันกลับเศร้า

                เขาได้งานแล้ว...ที่เดียวกับผู้หญิงคนนั้น

                เขาตั้งใจ หรือ บังเอิญ หรือใครบางคนตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้น

                เขาและฉันห่างกัน ขณะที่ใครบางคนได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น

                เขาปฎิเสธว่าไม่ ไม่ใช่ ไม่ได้เป็น แต่เขาปฎิเสธไม่ได้ว่าเขาไม่ได้ใกล้กับเธอคนนั้น

                เขาอาจไม่รู้ว่าเขาทำร้ายฉัน ตกลงเธอสองคนเป็นอะไรกัน...

                ฉันห้ามใจตัวเองที่จะไปเจอเขาไม่ได้ ถ้าเขาชวนฉันไป

                ฉันห้ามใจไม่ได้ที่จะไม่หึง ไม่หวง ไม่โกรธเวลาที่โทรหาแล้วไม่รับ

                ทุกครั้งที่ได้คุย ฉันสบายใจขึ้น ฉันรู้ว่าทำแบบนี้มันผิด แต่ฉันห้ามมันไม่ไหว

                บางครั้งฉันรู้สึกว่าเธอจะกลับมา...แต่สุดท้ายเธอคนนั้นก็ดึงเธอไปห่างไกลอีกแล้ว

                ฉันคิดถึง ฉันเรียกร้องหา แต่เธอก็เลือกที่จะหันหลังให้กับฉัน

ทุกข์ใจ ทรมานใจ อยากระบายให้ใครฟังแล้วร้องไห้ อยากให้มีคนมาปลอบใจ เมื่อหันไปทางไหนฉันก็อยู่คนเดียว